Yıldız Tilbe, vasiyetini açıkladı. Posta’dan Suna Akyıldız’a konuşan ünlü sanatçı, hayat öyküsünün asla film veya belgesel olmasını istemediğini söyledi. Yıldız Tilbe şarkıcı “Hayatımı ifade edemezler, canımı sıkarlar. İki kelime konuşunca bile cinleniyorum. Çok hassas bir şey. Ölür giderim, vasiyetimdir. Aileler de bir şey diyemiyor. İstemiyorum yani, ne münasebet” dedi.
Söz yazarlığı ile ilgili konuşan Tilbe, “Şarkıları yazdıktan sonra müsveddelerini asla tutmam yırtarım. Hiçbirini bu güne saklamadım. Evdeki defterlerim bomboş. Ama 3-4 tane şarkı söz olarak netleşiyor. Yazıp, çizip yırttım. Zaman zaman kelimeleri değiştiriyorum, zaman zaman cümleleri. Yazıyorum, temize geçiyorum. O yüzden hiç müsveddem yok. Bir ay boyunca bir cümle ile başlıyorsun. Bir gün bir harfini değiştiriyorsun, diğer gün bir cümlesini, başka bir gün bir cümlesini, diğer gün bir dörtlüğünü. Sürekli değişiyor. Şarkı bitince ihtiyacın kalmıyor atıyorsun. Tüm defterlerim bomboş, şu an aklımda birkaç şarkı var.” dedi.
İşte Yıldız Tilbe’nin dikkat çeken açıklamaları;
“Çıkarmadığım şarkılar var. Ben o şarkıları yazarken kırmızı gözyaşı döküyordum. O kadar çok acı çekip, üzülüyordum ağlıyordum ki şimdi o şarkıları nasıl çıkarıp söyleyeyim. Şarkıların çoğunu bu yüzden yırtıp attım. Bazıları aklımda. Kimsenin benim yüzümden çok fazla acı çekmesini istemiyorum.”
“KİMSE ÖZEL DEĞİL”
“Herkes kendine göre özel. Benim için özel bir ruh olmanın bir anlamı yok. Allah yaratmış özel olarak değil mi beni? Başka insanlar olmasa benim de özelliğim yok. Bu iş böyle. Bir insan ne kadar özel olursa olsun, altından da olsa sıradan insanlara ihtiyacı var. O altın halinin işe yaraması için. Ben eğer böyleysem başka insanlar için, Allah beni böyle yaratmış. Benim için değil. Benim özelliğim ve güzelliğim için yaratmış olsaydı, yaratır dağın tepesine koyardı herkesten de uzak yaşardım. O da benim özelliğim olurdu, bana ait bir şey olurdu. Güzellik, para içinde bulunduğumuz durum kimseye ait değil. Herkes, her şey birbirimiz için.
‘Belki Bu Bir Cezadır’
Belki de dışarıdan görüldüğü gibi çok özel biri değilimdir. Kim nereden bilebilir ki? Belki de zarardır, bendeki özel gibi görünen şey. İnsanların bizde özel olarak gördüğü şey belki bizim cezamızdır. Bir yerde yemek yiyebiliyor muyuz? Bir yere gidip suya girebiliyor muyuz? Herhangi biri gibi yolda ağlayabiliyor muyuz? Mısır Çarşısı’na rahat rahat gidebiliyor muyuz? Belki de bu cezadır. Bilemezsin. Ne yapsak böyle.”
